Een moedige biografie

In dit boeiende verhaal (in boek- en blogvorm) beschrijft Janneke haar zoektocht naar genezing van initieel onduidelijke symptomen. Een vruchteloze dwaaltocht via Riagg, psychotherapie, psychiatrische instellingen leidt haar naar zelf-help met de therapieën van Stettbacher en Jenson (vergelijkbaar met de tegenwoordig wellicht bekendere Byron Katie) om de trauma’s van een kindertijd gevuld met psychisch, fysiek en seksueel misbruik te verwerken.

Haar onderbouwde kijk op en uitleg over haar eigen reis biedt waardevolle inzichten en handgrepen voor therapeuten en overlevers die zichzelf willen begeleiden. Vaak een noodzaak omdat het patroon van dergelijk complex trauma vaak nog steeds niet goed herkend en behandeld wordt waardoor slachtoffers gelabeld en gedrogeerd worden in plaats van genezen.

Ze heeft er ook voor gekozen de blogversie in het Engels te vertalen om deze biografie van een zelf-genezing beschikbaar te maken voor een breder publiek dan alleen Nederland.

Dissociatieve amnesie of hervonden herinnering?

In verband met een recente publicatie “De Wetenschap Achter Verdrongen en Valse Herinneringen” door Henry Otgaar et al. wilden wij u hieronder een oud artikel dat hierop een wetenschappelijk antwoord geeft niet onthouden.
Het artikel van Otgaar c.s. probeert namelijk opnieuw twijfel te zaaien waar wetenschappelijk gezien geen twijfel bestaat. Dit in een herhaling van zetten door de vorige generatie wetenschappers in de jaren ’90.

Het team doet dit door irrelevante laboratoriumonderzoeken inzake implantatie van onschuldige herinneringen gelijk te stellen met de neurologische dissociatieve amnesie bij mensen met PTSD en DIS (zie Van Der Kolk) en daarbij een individu aan te halen die al dan niet haar herinneringen verzonnen heeft. Een vals autobiografisch zelf kan ontstaan uit vele redenen, waaronder persoonlijkheidsstoornissen, maar daar wordt in het artikel niet verder niet over uitgeweid. Valse rapportages zijn zeer zeldzaam, 1-2%, en derhalve statistisch gezien niet relevant, zie voor meer informatie hier. Een persoonlijk relaas is bovendien geen wetenschappelijke onderbouwing, al zou de waarheid in dit enkele geval neurologisch te achterhalen zijn indien deze persoon zou instemmen met een hersenscan (zie A.A. Reinders et al).

Verloren grond: het debat over valse/verdrongen herinneringen

November 2, 1999
Alan W. Scheflin
Psychiatric Times, Psychiatric Times Vol 16 No 11, Volume 16, Issue 11

Het debat over hervonden herinneringen is de meest bittere, wrede en pijnlijke interne controverse in de geschiedenis van de moderne psychiatrie. Vanaf het allereerste begin in de late jaren ‘80, is het meer een “ad hominem” oorlog geweest, een beroep doend op gevoelens en vooroordelen, in plaats van een kwestie van gemotiveerde professionele onenigheid.

Lees verder

Trauma en herinnering, Bessel van der Kolk

UITTREKSEL

De studie van traumatische herinneringen vormt een uitdaging voor verschillende basisopvattingen over de aard van het geheugen: (i) dat geheugen altijd een constructief proces is; (ii) dat het geheugen in de eerste plaats declaratief is (d.w.z. dat mensen in woorden en symbolen kunnen verwoorden wat ze weten) (iii) dat het geheugen op een continue en ononderbroken manier in het bewustzijn aanwezig is; en (iv) dat het geheugen in de loop van de tijd steeds minder nauwkeurig wordt. Een eeuw van studie van traumatische herinneringen toont aan dat (i) semantische representaties naast zintuiglijke indrukken kunnen bestaan; (ii) in tegenstelling tot traumaverhalen, blijven deze zintuiglijke ervaringen vaak stabiel in de tijd, ongewijzigd door andere levenservaringen; (iii) ze kunnen terugkeren, getriggerd door herinneringen, met een levendigheid alsof de ervaring helemaal opnieuw gebeurt; en (iv) deze flashbacks kunnen optreden in een mentale toestand waarin slachtoffers niet precies kunnen verwoorden wat ze voelen en denken. Dit artikel geeft een overzicht van de literatuur over traumatische herinneringen en bespreekt de recente neuroimaging-onderzoeken die de neurobiologische onderbouwing van de verschillen tussen gewone en traumatische herinneringen lijken te verduidelijken.

Lees verder

Rituele Misdaad publicaties door Dawn Perlmutter, Ph.D.

Dawn Perlmutter, Ph.D., directeur van de Symbol Intelligence Group wordt beschouwd als een van de toonaangevende deskundigen op het gebied van symbolen, symbolische methodologieën, onbekende gebruiken en rituele misdaden.
Een verzameling van haar artikelen vindt u hier.

Lees verder