Plenaire lezing 1: Dissociatieve stoornissen bij adolescenten, door Kirsten Hauber

Een dissociatieve stoornis wordt gekenmerkt door een verstoring van de gewoonlijk geïntegreerde functies van bewustzijn, geheugen, identiteit of waarneming van de omgeving. Dissociatie is een afweermechanisme dat iedereen in milde vorm gebruikt. Zo kan iemand dagelijks dezelfde route afleggen naar school of werk en af en toe geen herinnering hebben aan die rit. Hij of zij functioneert dan op de zogenaamde automatische piloot. Achteraf gezien heeft iemand dan amnesie. In deze vorm is dissociatie niet problematisch. Dat wordt het wel wanneer iemand dag in dag uit gebeurtenissen moet wegmaken/verdringen om zeer heftige emoties en herinneringen uit het bewustzijn te houden. Het kan goed zijn dat iemand in dat geval een dissociatieve stoornis heeft. In deze lezing wordt achtereenvolgens aandacht geschonken aan het theoretische kader voor dissociatieve stoornissen en zijn uitingsvorm in de adolescentie, vervolgens aan diagnostiek, empirisch onderzoek en richtlijnen, om vervolgens in te gaan op de gefaseerde behandeling bij de behandeling van dissociatieve stoornissen bij adolescenten.

Kirsten Hauber is gz-psycholoog, (groeps)psychotherapeut en EMDR practitionar. Zij is werkzaam als manager zorg van het behandelcentrum persoonlijkheidsstoornissen, trauma en hechtingsstoornissen bij Youz in Den Haag. Daarnaast is zij promovenda bij Curium-LUMC en voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Psychotherapie.