Workshop 2 – Met ervaringsdeskundige met dissociatieve problematiek (DIS) in gesprek.

Graag vertel ik u over hoe ik in mijn begin jaren DIS heb ervaren. Niet alleen DIS als een overlevingstechniek, maar ook hoe het is om te leven met DIS. Hoe lastig het is dat je er vaak geen controle over hebt. Soms om radeloos van te worden. Daarin vertel ik verder dat ik daarnaast borderline achtige klachten heb door een zeer onveilige hechting en al zo vroeg zo bezeerd ben.
Een verhaal dat gebaseerd is op mijn eigen ervaringen en bevindingen. Ik ga beginnen met voorstellen van mijzelf en bijvoorbeeld vertellen dat als ik even niet praat of reageer, niemand iets hoeft te doen, ik ben op dat moment op mijn veilige plek. Dat duurt bij mij niet zolang, maar dan is er een beetje onrust binnen mij door mijn dis. Bovendien is een vertrouwenspersoon ter ondersteuning en aanvulling voor mij in de zaal die zo kan bijspringen of een stukje overnemen.

Daarna wil ik vooral wat vertellen over hoe ik persoonlijk de hulpverlening heb ervaren en dan over de hulpverlening in mijn jeugd en de tijd dat ik therapie heb gehad. Vertellen hoe ik (en mijn gedrag) er in mijn kindertijd voor de buitenwereld en voor buitenstaanders en hulpverleners uitzag. Wat voor mij helpend was of hoe hulpverleners nu misschien beter zouden kunnen herkennen wat er eigenlijk met me aan de hand was.

Juist om zo goed mogelijk aan te sluiten bij het thema van de dag. En dat mijn verhaal misschien kan helpen dat kinderen van nu die ook in een zelfde onveilige situatie zitten, eerder herkend en geholpen kunnen worden.

Jetje Ramaker