Een moedige biografie

In dit boeiende verhaal (in boek- en blogvorm) beschrijft Janneke haar zoektocht naar genezing van initieel onduidelijke symptomen. Een vruchteloze dwaaltocht via Riagg, psychotherapie, psychiatrische instellingen leidt haar naar zelf-help met de therapieën van Stettbacher en Jenson (vergelijkbaar met de tegenwoordig wellicht bekendere Byron Katie) om de trauma’s van een kindertijd gevuld met psychisch, fysiek en seksueel misbruik te verwerken.

Haar onderbouwde kijk op en uitleg over haar eigen reis biedt waardevolle inzichten en handgrepen voor therapeuten en overlevers die zichzelf willen begeleiden. Vaak een noodzaak omdat het patroon van dergelijk complex trauma vaak nog steeds niet goed herkend en behandeld wordt waardoor slachtoffers gelabeld en gedrogeerd worden in plaats van genezen.

Ze heeft er ook voor gekozen de blogversie in het Engels te vertalen om deze biografie van een zelf-genezing beschikbaar te maken voor een breder publiek dan alleen Nederland.

Dissociatieve amnesie of hervonden herinnering?

In verband met een recente publicatie “De Wetenschap Achter Verdrongen en Valse Herinneringen” door Henry Otgaar et al. wilden wij u hieronder een oud artikel dat hierop een wetenschappelijk antwoord geeft niet onthouden.
Het artikel van Otgaar c.s. probeert namelijk opnieuw twijfel te zaaien waar wetenschappelijk gezien geen twijfel bestaat. Dit in een herhaling van zetten door de vorige generatie wetenschappers in de jaren ’90.

Het team doet dit door irrelevante laboratoriumonderzoeken inzake implantatie van onschuldige herinneringen gelijk te stellen met de neurologische dissociatieve amnesie bij mensen met PTSD en DIS (zie Van Der Kolk) en daarbij een individu aan te halen die al dan niet haar herinneringen verzonnen heeft. Een vals autobiografisch zelf kan ontstaan uit vele redenen, waaronder persoonlijkheidsstoornissen, maar daar wordt in het artikel niet verder niet over uitgeweid. Valse rapportages zijn zeer zeldzaam, 1-2%, en derhalve statistisch gezien niet relevant, zie voor meer informatie hier. Een persoonlijk relaas is bovendien geen wetenschappelijke onderbouwing, al zou de waarheid in dit enkele geval neurologisch te achterhalen zijn indien deze persoon zou instemmen met een hersenscan (zie A.A. Reinders et al).

Verloren grond: het debat over valse/verdrongen herinneringen

November 2, 1999
Alan W. Scheflin
Psychiatric Times, Psychiatric Times Vol 16 No 11, Volume 16, Issue 11

Het debat over hervonden herinneringen is de meest bittere, wrede en pijnlijke interne controverse in de geschiedenis van de moderne psychiatrie. Vanaf het allereerste begin in de late jaren ‘80, is het meer een “ad hominem” oorlog geweest, een beroep doend op gevoelens en vooroordelen, in plaats van een kwestie van gemotiveerde professionele onenigheid.

Lees verder

Symptomenlijst kinderen met DIS en TGG

We bieden met enig voorbehoud een lijst aan met symptomen die kunnen duiden op ervaringen met geritualiseerd misbruik. Deze lijst is deels ontstaan uit de ervaring van de Nederlandse kinder- en jeugdpsychiatrie en deels een integrale vertaling is van een symptomenlijst uit de traumahulpverlening in de VS.

Het voorbehoud is dat we dit niet aanbieden om als checklist tijdens een gesprek met een minderjarige te gebruiken – dat ontraden we ten zeerste. Maar wel kan de lijst gebuikt worden na afloop van zo’n gesprek om een scherper beeld te krijgen van wat het gesprek heeft opgeleverd. Nog een andere opmerking is vooraf noodzakelijk: er staan behoorlijk expliciete symptomen vermeld, die mogelijk kunnen werken als triggers. Als u als lezer daar beducht voor bent, raden we aan deze lijst niet in te zien.

Bekijk Symptomenlijst kinderen DIS en TGG

A. de Vries – Ritueel Misbruik en de Kerk

Ritueel misbruik en (in zekere zin) Dissociatief Identiteits Syndroom zijn omstreden begrippen, maar blijken uit de toenemende hulpvraag een werkelijkheid te beschrijven. Er zijn minstens 5 belemmeringen die een open gesprek hierover belemmeren. Het is belangrijk daardoor niet af te haken, maar verder te luisteren en te zoeken naar adequate vormen van hulp. Het artikel draagt argumenten aan waarom interdisciplinaire samenwerking noodzakelijk is. Ook wordt uiteengezet waarom de kerk daarbij een rol kan en moet spelen. Tevens pleit het artikel ervoor dat er meer zicht op en ondersteuning van de hulpverlening komt.

Lees verder

Kenniscentrum Blue Knot Australië

Herstel van jeugd trauma

Blue Knot Foundation, voorheen Adults Surviving Child Abuse (ASCA), is de toonaangevende nationale organisatie die werkt aan het verbeteren van het leven van Australiërs (5 miljoen) die een jeugdtrauma hebben meegemaakt. Dit omvat mensen die te maken hebben gehad met kindermishandeling in al zijn vormen, verwaarlozing, huiselijk geweld in de kindertijd en andere ongunstige gebeurtenissen in de kindertijd.
Hieronder linken we u naar interessante publicaties op hun website en naar twee pdf’s die u hier op onze site kunt lezen.

Lees verder

Ervaringen van hulpverleners die met DIS/SRA cliënten werken

Interviews met vier hulpverleners die met één of meerdere cliënten werken die DIS (dissociatieve Identiteitsstoornis) hebben én melding maken van SRA (satanisch ritueel geweld).

Ervaringen van hulpverleners (april 2009)

 

Dissociatieve Identiteitsstoornis (DIS)

De mensen die aangeven slachtoffer te zijn of te zijn geweest van ritueel misbruik zijn, voor zover ons bekend, voornamelijk meisjes en vrouwen, die zijn gediagnosticeerd als lijdend aan een dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) of een dissociatieve identiteitsstoornis niet anderszins omschreven (DISNAO). In dit artikel wordt ingegaan op de vraag hoe dit kan en wat wetenschappelijk onderzoek hierover leert.

DIS

 

Brochure KTGG

In 2011 heeft Kenniscentrum TGG deze brochure uitgebracht en deze is bijgewerkt in 2018.

Het Kenniscentrum TGG wil met deze brochure meer bekendheid geven aan een problematiek, waarmee hulpverleners en andere professionals in hun werk te maken kunnen krijgen.
Het gaat om mensen die overlevende zijn van misbruik dat plaatsgevonden heeft of nog steeds plaatsvindt binnen georganiseerde pedoseksuele netwerken. Ten gevolge daarvan hebben zij meestal een dissociatieve identiteitsstoornis (DIS, een meervoudige persoonlijkheid) ontwikkeld.